Έξω ξημερώνει ένας κίτρινος γκρι ήλιος... Ξημερώματα μιας βροχερής μέρας... Μέσα εγώ που μόλις έχω μπει ψάχνω και βάζω τα πιο καταθλιπτικά μου... Αυτά που πάντα άκουγα με άσχημο καιρό...
Η κούραση ανυπολόγιστη. Μια βδομάδα με απειροελάχιστο ύπνο και η σημερινή μέρα με μία ώρα ύπνου και ολόκληρο ταξίδι μπρος και πίσω χώρια η δουλειά με κατσαβίδια και σφυριά...
Βροντάει...
Τα γεγονότα τα τόσο πρόσφατα φεύγουν και έρχονται στο μυαλό. Είναι εκεί αλλά δεν είναι κιόλας.
Κάποιες στιγμές τα σκέφτεσαι και δεν έχουν σημασία τα υπόλοιπα κάποιες στιγμές τα ξεχνάς και δεν έχουν τα ίδια σημασία.
Και η συμπεριφορά σου? Αυτή η απαίσια σάπια συμπεριφορά...?
Κλείνουν τα μάτια μου πάω για ύπνο...
Δεν πρόλαβα. Χτύπησε το τηλέφωνο. Ανατριχίλα.
3 σχόλια:
Υπομονή να πω?Καλό κουράγιο θα πω :)
Όσο για τα συμαντικά και τα ασύμαντα ο καθένας τα καθορίζει μόνος του.
Άδειαζε το μυαλό σου από τις σκέψεις το βράδυ.
Ελπίζω να δω σύντομα νέα ανάρτηση.
Γεία σου!
Είσαι καλά???Ελπίζω να είσαι...Φιλιά!
Καλά προσπαθώ να είμαι... Αναρτήσεις βάζω απλά τις γράφω αλλού λόγο βλακείας και δεν είχα κοιτάξει σχόλια. Συγγνώμες...
Δεν είναι τόσο εύκολο να αδειάζεις το μυαλό σου. Όσο το προσπαθώ τόσο καταφέρνω το αντίθετο...
Δημοσίευση σχολίου