Τρίτη, Οκτωβρίου 16, 2007

Ενός κλικ σιγή...

Τι σκύλα που είσαι ρε ζωή... Γιατί πληρώνεις έτσι -με τον χειρότερο τρόπο- αυτούς που σε τιμάνε? Αυτούς που είναι οι πιο καλοί απέναντι στα πάντα... Αυτό το post είναι αφιερωμένο σε έναν άνθρωπό μου που μπορεί ακόμα να ζει αν και στην εντατική αλλά ακόμα και αν τα καταφέρει δεν θα μπορεί να κουνήσει χέρι, πόδι... Ούτε καν να μιλήσει... Αυτός ο άνθρωπος που τίμησε αυτήν την άσχημη ζωή με τον ομορφότερο τρόπο και τώρα δεν μπορεί ούτε να μιλήσει. Κρίμα... Και δυστυχώς έτσι γίνεται και με όλους που δεν το αξίζουν αντίθετα με εκείνους που το αξίζουν. Αλλά να... ΔΕΝ τον λυπάμαι. Αν και όχι τόσο μεγάλος, έζησε... ΈΖΗΣΕ... Όπως και να τον πλήρωσε η ζωή αυτός έχει ζήσει. Μπορώ ακόμα και τώρα να τον σέβομαι και να μην τον λυπάμαι. Αυτά... Ενός κλικ σιγή παρακαλώ...

Yγ.: Και για πέρα από αυτούς που την τιμάν για αυτούς που αγαπάνε (γιατί με την αγάπη τιμάς την ζωή)... Σ' αυτόν τον τόπο όσοι αγαπούν τρώνε βρώμικο ψωμί, τρώνε βρώμικο ψωμί, κι οι πόθοι τους ακολουθούν υπόγεια διαδρομή... Ατέλειωτε Σαββόπουλε κι ας μιλάς για την Ελλάδα... Πιάνεις παγκόσ
μιο επίπεδο... Διαχρονικός στίχος θα λένε σε κάνα δυο αιώνες...

Υγ. 2: Γι αυτό ζείτε κάθε δεύτερο λεπτό της ζωής σας...


Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας

Πόσα ποτάμια αίμα
Πόσα ποτάμια δάκρυ
Και πόσα παρακάλια θέλεις
ακόμα από μας

Τώρα που τρελαθήκαμε
Και λύσσαξε η μπόρα
Αν ήσουνα ποτέ εδώ
πες μου που είσαι τώρα;

Αν είσαι θεός
Γιατί δεν μας λυπάσαι
Αν είσαι θεός
Γιατί δεν μας μιλάς
Αν είσαι θεός
Γιατί δεν μας θυμάσαι,
γιατί γυρνάς την πλάτη,
γιατί μας παρατάς

Φτύνουνε τ' όνομά σου
Κατώτεροι θεοί
Ουρλιάζουνε κατάρες
γιατί σιωπάς εσύ

Κρατούνε τις ζωές μας
Του δαίμονα τα κτήνη
Αν είμαστε παιδιά σου εμείς
γιατί νικάν' αυτοί;
γιατί νικάν' αυτοί;
γιατί νικάν' εκείνοι;

4 σχόλια:

nitro912gr είπε...

distixos etsi opos exoun ginei ta pragmata (oxi oti palia itan kalitera alla nta3i) prepei na zoume oloi mas tin ka8e mas stigmi san na einai i teleutea mas, dystixos prepei na kanoume oti leei kai to keimenaki pou eixes grapsei se proigoumeno post sou, na agaliazoume ta agapimena mas prosopa san na ta blepoume gia teleutea fora kai kati alla tetoia, baria men, koita omos pos ta fernei i poutana i zoi merikes fores kai prepei na pronoeis akoma kai gia kati tetoia sxedon makabria pragmata, telos panton,
to mono pou mporoume na kanoume, einai na zisoume ton xrono pou mas exei do8ei pano stin gi, oso kalitera mporoume.

(argisa na antapokri8o alla den eixa net, oraia post, baria alla mou 8imizoun mia epoxi pou perasa boutigmenos stin melanxolia, pou oso mauri kai an fainete xoris autin de 8a imoun olokliromenos an8ropos tora)

kalimera!

Luna είπε...

Keep on moving λοιπόν.. ίσως όλα να γίνονται για κάποιον λόγο, ίσως πάλι όχι... Κάνοντας όμως αυτά που θέλουμε και προσπαθώντας για την πραγματοποίηση ακόμα και των πιο τρελών μας ονείρων, ζούμε.. Ζούμε όπως εμείς θέλουμε, φτιάχνοντας τον δικό μας όμορφο κόσμο,που για τους άλλους είναι φανταστικός, για μας όμως θα παραμένει πάντα πραγματικός... Έτσι θα φύγουμε με το κεφάλι ψηλά...
Keep on smiling λοιπόν!!!Μ.Κ.**

Αμπελοφιλόσοφος είπε...

Luna αυτό κάνω κι εγώ καθημερινώς και το προτείνω αν και με κάποια όρια σε όλους! (δεν σε ξέρω, ε?)

luna είπε...

oxi den me gnwrizeis..
fusika prepei na uparhoun kapoia oria, panta!!me metro loipon...